Επέτειος 28ης Οκτωβρίου 1940

Τώρα χτυπάει πιο γρήγορα τ΄όνειρο μες στο αίμα

Του κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει:

Ελευθερία

Έλληνες μες στα σκοτεινά δείχνουν το δρόμο:

Ελευθερία

Οδυσσέας Ελύτης

Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο υπολοχαγό της Αλβανίας (απόσπασμα)

Χρόνια Πολλά

Αλέξανδρος Αλεξανδράκης- Ο ζωγράφος του έπους του '40

Ο Αλέξανδρος Δ. Αλεξανδράκης (Αθήνα, 1913 – Αθήνα, Σεπτέμβριος 1968) ήταν Έλληνας ζωγράφος, που έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τις ιδιαιτέρως δυναμικές απεικονίσεις του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940. Ο Αλεξανδράκης έδειξε από νωρίς το ταλέντο του στο σχέδιο και την ζωγραφική.Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στο Σπυρίδωνα Βικάτο και τον Ουμβέρτο Αργυρό. Αργότερα, παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής κοντά στον Γιάννη Κεφαλληνό. Στον πόλεμο του 1940, ο ζωγράφος και οι πέντε αδελφοί του επιστρατεύτηκαν. Υπηρέτησε στα βουνά της Ηπείρουως δεκανέας του πυροβολικού και τις εντυπώσεις του τις αποτύπωσε σε μία σειρά σκίτσων και ελαιογραφιών που έγιναν ευρέως γνωστές στο κοινό, μιας και ανατυπώθηκαν σε αφίσες και χρησιμοποιήθηκαν σε πάμπολλες σχολικές εορτές. Περίπου εκατό έργα του από τον πόλεμο δημοσιεύθηκαν επίσης μεταπολεμικά σε ένα λεύκωμα με τίτλο Έτσι πολεμούσαμε (1968). Περισσότερα εδώ

Α. Αλεξανδράκης: Ελαιογραφία από τον πόλεμο του '40 και αυτοπροσωπογραφία του ζωγράφου

28η Οκτωβρίου 1940

Μεταφορά πυρομαχικών στα υψώματα

Αέρα!

Ξάφνιασμα μες στη νύχτα

Με τέτοιο λαμπρό στρατό

Προέλασις

Πυροβολικό στο ποτάμι

Υπέρ πάντων αγών

Υπέρ βωμών και εστιών

Πορεία

Προς το ορεινό χειρουργείο 

Διαταγή εξετελέσθη

Καλή Σχολική Χρονιά!

Καλή σχολική χρονιά! Πρώτο κουδούνι αύριο και θυμήθηκα τα δικά μου σχολικά χρόνια...Άλλες εποχές, αλλά το καρδιοχτύπι της πρώτης μέρας στο σχολείο ίδιο! Δεν θα ξεχάσω την πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο! Έκλαιγα γοερά βλέποντας τη μητέρα μου να απομακρύνεται... Στην πρώτη τάξη ήμουν πιο ψύχραιμη...Έσφιγγα δυνατά ένα βατιστένιο μαντιλάκι που  είχε βάλει η μητέρα μου στην τσέπη μου, πιστεύοντας πως κρατώ το χέρι της! Γλυκές αναμνήσεις πια...
 Καλή σχολική χρονιά αγαπημένοι μου μαθητές!

Αναμνηστική φωτογραφία από τη Β Τάξη

Γιορτή της μητέρας- 2015

Χρόνια πολλά στις μητέρες! Να έχουν πάντα αυτή την υπέροχη δύναμη που τους επιτρέπει
όλα να  τα προλαβαίνουν, όλα να τα φροντίζουν, για όλα να νοιάζονται (συχνά χωρίς να το φανερώνουν) κι όλα αυτά να τα πραγματοποιούν σαν να ήταν το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο!

Φέτος για τις μαμάδες μας φτιάξαμε μια καρτούλα με  σταμπωτά λουλούδια. Το στάμπωμα έγινε με σκαλισμένα κομμάτια πατάτας που βουτούσαμε σε ανάλογα χρώματα Για το εσωτερικό φτιάξαμε μια καρδούλα που ξεδιπλώνει όταν ανοίγουμε την κάρτα...

Μνήμη Πολυτεχνείου

Επέτειος Πολυτεχνείου ΄73

 

Καλή σχολική χρονιά!

Νέα σχολική χρονιά! Για πότε πέρασε το καλοκαίρι ούτε που το καταλάβαμε...Σαν χθες αποχαιρετιστήκαμε με τους μαθητές της έκτης, που  γεμάτοι όνειρα και αγωνίες πάνε στο γυμνάσιο. Καλή χρονιά παιδιά μου!
Καλή σχολική χρονιά στους μαθητές μας, στα  πρωτάκια, στους γονείς και σε όλους τους εκπαιδευτικούς! Ας ευχηθούμε να έχουμε πολλές δημιουργικές στιγμές στην τάξη...Ας ευχηθούμε, κόντρα σε κάθε κρίση, να μπορούμε να ονειρευόμαστε και να αγωνιζόμαστε για το σχολείο που θέλουμε...
Καλή σχολική χρονιά!

Επί Ασπαλάθων

 

Είναι το τελευταίο ποίημα του Σεφέρη και δημοσιεύτηκε στο Βήμα (23.9.71) τρεις μέρες μετά το θάνατό του στην περίοδο της δικτατορίας. Ο ποιητής καταγγέλει το δικτατορικό καθεστώς και μιλά για την τιμωρία  που θα έπρεπε να αποδοθεί στους δικτάτορες....Περισσότερα εδώ

  Γ. Σεφέρης, Επί Ασπαλάθων

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού.
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα και οι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμερα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας που αντηχούν
ακόμη…

Γαλήνη
-Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού
τ’ αυλάκια.
τ’ όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από κείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
“τον έδεσαν χειροπόδαρα” μας λέει
“τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο κουρέλι”.

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
Ο Παμφύλιος ο Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος

31 του Μάρτη 1971

Μνήμη Πολυτεχνείου

17 Νοέμβρη 1973

Η φωνή του Δημήτρη Παπαχρήστου, του εκφωνητή του ραδιοσταθμού του Πολυτεχνείου, που πάντα θα  μας  συγκλονίζει...

Τρια έργα τέχνης καταγγέλουν τη χούντα.

Βενετούλιας Λουκάς, Οι Ανώτατοι 1970

Ζουμπουλάκης Πέτρος,  Χωρίς τίτλο, 1972

Κανακάκις Λευτέρης, Τα Παράσημα, 1973

Καλή σχολική χρονιά!

Σεπτέμβρης... Ανοίγουν τα σχολεία! Από παιδί ακόμα, το Σεπτέμβρη υπολόγιζα ως αρχή του έτους! Τότε πραγματοποιούνταν  τα σπουδαία και καινούργια για μένα...Καινούργια τάξη, αλλαγή δασκάλου (ποτέ δεν ήμουν σίγουρη αν ήθελα καινούργιο δάσκαλο για την πρόκληση του αγνώστου ή τη σιγουριά του παλιού), καινούργια βιβλία και τετράδια!
 "Λοιπόν παιδιά σημειώστε, ένα τετράδιο Αντιγραφής..."  Ήταν το πρώτο κείμενο που έγραφα στην καινούργια τάξη, άρα αυτή ήταν  η αρχή της χρονιάς! Πολύ αργότερα, ως δασκάλα, διάβασα για την αρχή της ινδικτιώνος...Καλή σχολική χρονιά, καλοί μου συνάδελφοι κι αγαπημένοι μου μαθητές! Καλή χρονιά σε όλους!

Μοιράζομαι μαζί σας εικόνες από τις σελίδες των τετραδίων μου του Δημοτικού!

Τραγούδια από το μάθημα της Ωδικής Β΄Δημοτικού

Τετράδιο Προόδου της ΣΤ΄Τάξης (Αχ, αυτές οι άτονες λέξεις!)

Ο Άγιος Νικόλαος

Στις 6 Δεκεμβρίου η Ορθόδοξη, αλλά και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Νικολάου. Ο Άγιος Νικόλαος έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. στα Μύρα της Λυκίας την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού Μαξιμιανού. Προερχόταν από πλούσια οικογένεια, απέκτησε σπουδαία μόρφωση και αφιερώθηκε από νωρίς στα θεία καθώς έμεινε ορφανός από μικρή ηλικία.  Έγινε επίσκοπος Μύρων και από την θέση αυτή έκανε αγώνες για την προστασία των φτωχών και των απόρων ιδρύοντας νοσοκομεία και διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα.  Εμψύχωνε τους χριστιανούς που διώκονταν από τους Ρωμαίους και εξορίστηκε και ο ίδιος για τη στάση του αυτή.  Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο.  Κατά την παράδοση ήταν θαυματουργός.Το 325 μ.Χ έλαβε μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας.  Ο Άγιος Νικόλαος πέθανε ειρηνικά στις 6 Δεκεμβρίου του έτους 330 μ.Χ.  Θεωρείται ο κατ' εξοχήν προστάτης των Ναυτικών καθώς και του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και Λιμενικού Σώματος, γιατί στον βίο του αναφέρονται θαύματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα.  Για το λόγο αυτό, όλα τα πλοία του πολεμικού ναυτικού, καθώς και όλα τα εμπορικά, φέρουν την εικόνα του. Στη Δύση η γιορτή του Αγίου Νικολάου, που λέγεται Santa Claus, συνδέεται με τα Χριστούγεννα και με την ανταλλαγή δώρων που γίνεται τότε. Περισσότερα εδώ

Εικόνα του Αγίου Νικολάου

Εικόνα με θαύμα του Αγίου Νικολάου

Κατά τη  γερμανική παράδοση ο Άγιος φέρνει τα δώρα στα παιδιά

Αναπαράσταση του Αγίου Νικολάου

Στις δυτικές κοινωνίες ο Άγιος Νικόλαος, Santa Claus, έχει τα χαρακτηριστικά τόσο του Αγίου όσο και του Papa Noel, παγανιστικού πνεύματος. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία η ανάλογη φιγούρα είναι ο Άγιος Βασίλης.

Πολυτεχνείο '73

Μνήμη Πολυτεχνείου...Λίγα ποιήματα και χαρακτικά για το γεγονός που σημάδεψε μια γενιά και σηματοδότησε τα νεότερα χρόνια...

Πολυτεχνείο ΄73 χαρακτικά και ποιήματα

View more presentations or Upload your own.

Τα σχολεία ανοίγουν...

Πότε ήταν; Πριν πόσα χρόνια;... Ο πατέρας μου με κρατάει από το χέρι...Βιβλιοπωλείο Τσιφλιτάκου-από τα παλαιότερα στο Αιγάλεω- στη συμβολή της Θηβών με την Ιερά Οδό. Αγοράζουμε το βιβλίο και τα τετράδια της Πρώτης τάξης. Πότε ήταν; Σαν χθες μου φαίνεται... Ο Μίμης και η Άννα μου γνέφουν από το εξώφυλλο...Τσάντα δερμάτινη, κασετίνα ξύλινη, τετράδια Φοίνιξ και μπλε χαρτί για να τα ντύσουμε... "Να σας δείξω τις καινούργιες ξύστρες με τα ανταλλακτικά ξυραφάκια!" Μου άρεσαν πολύ, κυρίως το κουτάκι...Θα μου πάρει; Του σφίγγω το χέρι...Η ξύστρα τοποθετείται στην κασετίνα...Πότε ήταν; ...Ακόμα και τώρα η μυρωδιά κάθε καινούργιου βιβλίου, κάθε δερμάτινης τσάντας, μου θυμίζει το μακρινό απόγευμα του Σεπτεμβρίου! Πότε ήταν; Σαν χθες...Σεπτέμβρης του 1962...Καλή σχολική χρονιά, παιδιά!

Σαν χθες....

Από αγαπημένα τετράδια που έχω διασώσει...